Oradan oraya savruluyor. Gölgeyle yüzleşebilen insan için, boşluk anları çok kıymetli.
Boşlukta yol alıyor, içinden geçiyor soğuk puslu hava.
Damla damla akıyor poşetin ıslaklığı..
Her damla, yere değmeden önce kayboluyor sanki. Sisli bulut sarmalıyor.
Poşet, varlığını ancak rüzgarla belli ediyor belkide. Savrularak ve çabasız koşulla..
İnsanın da öyle anları vardır;
sessiz, görünmez, ama rüzgar değdiğinde savrulan..
Uçurumun kenarında takılı kalıyor bazen..
Bazen de bir dal yırtıyor poşeti, sonra yeniden savruluyor.
Ta ki iyice yırtılıp, dönüşene kadar.