İnsanlığın en kötü yüzünü gördüm. Canavarları..
Nasıl öyle olduklarını merak ettim Bu insanlar nasıl kötü oldu?
Çevrelerinin, ailelerinin kurbanları mı olmuşlar? Kötü hastalık gibi görmeye başladım. İnsandan insana, yaştan yaşa bulaşan bir şey.
Birçoğumuz kötü niyetle bir şey yapmayacağımıza inanırız. Bu doğru mu?
Birine zarar vermek için duyduğumuz anlık dürtüyü engelleyebilir miyiz?
Buna karşı bir tür bağımlılığımız var mıdır?
Ya birileri hayatlarında yaşadıkları bir tür trajedi, kayıp sonrasında bağışıklıklarını kaybediyorsa, kötülüğe açık hale geliyor, hayatlarında zayıf düştükleri o noktadan sonra ‘kötü’ diye adlandırdığımız kişiler oluyorlarsa?
Peki, mazide kalmış izler nasıl dönüşür yeniden?
Nasıl devam edersiniz artık yüreğinizde geri dönüş olmadığını anlamaya başlayınca? Bir gün o eleştirdiğiniz canavaraya dönüşmeyeceğinizin şahidi kim?